به نقل از شبکه تلویزیونی فاکس نیوز ، از زمانی که جانسون، رئیس جمهور وقت آمریکا علیه فقر در این کشور اعلام جنگ کرد، تلاش شد تا از پول هایی که به عنوان مالیات در آمریکا پرداخت می شوند به عنوان عاملی برای توزیع ثروت استفاده شود.
از آن زمان تا کنون، کمک های دولتی به افراد فقیر یازده هزار درصد بیشتر شد و هزینه های دولت در کوپن های دولتی بیش از سی و دو هزار درصد افزایش داشت.
با تریلیون ها دلار پولی که برای مبارزه با فقر در آمریکا صرف شد، نه تنها از شمار افراد فقیر در جامعه آمریکا کاسته نشد بلکه بر این شمار افزوده شد.
اکنون شمار افراد فقیر در آمریکا به پانزده ممیز نه دهم درصد رسیده است که در نیم قرن اخیر در این کشور سابقه نداشت. از دیگر سو بزرگترین مناطق حومه ای در آمریکا در شهرهای بزرگ این کشور مسکن فقیر ترین افراد است.
این در حالی است که برنامه ملی مبارزه با فقر در ابتدای امر موفقیت آمیز بود و شمار افراد فقیر در آمریکا تا اواخر دهه شصت به نصف رسید ولی جنگ های پی در پی و هزینه های سنگین در کنار مخارج عمده دولتی باعث شده است تا شبکه کمک رسانی و تعدیل در ثروت آمریکا از هم بپاشد.
نظر سنجی ها در آمریکا نشان می دهد هفتاد و چهار درصد از مردم این کشور در حال حاضر به شدت به دولت وابسته هستند و فقط بیست و دو درصد این وابستگی را ندارند.
کارشناسان یکی از عوامل گسترش فقر در حومه شهرهای بزرگ آمریکا را نیز تلاش گروه های قومی و نژادی مختلف برای استفاده از امکانات آموزشی بهتر برای فرزندان خود می دانند؛ این افراد در حالی تلاش می کنند خود را به خاطر تحصیلات فرزندانشان به طبقه متوسط برسانند که عملا امکان اقتصادی برای آنان میسر نیست و تنها پیامد مهاجرت آنان به حومه های شهری، افزایش شمار کسانی است که به کمک های دولتی متکی هستند.